Wesje’s dood brengt een klein moment van zelfreflexie

Terug naar 27 april 2011

Heel Suriname praat sinds zaterdag maar over één onderwerp: Wesje en in iets mindere mate zijn makker Turbo. Programma’s op de radio, waar iedereen die iets van Wesje heeft meegemaakt zijn verhaal doet en kwijt moet wat het leven en de dood van Wesje voor zijn of haar eigen leven heeft betekend. En dat zijn veel mensen in dit land, dus hebben we het over veel zendtijd. Terwijl ik typ, hoor ik over de boxen weer een ” tribute to Wesje”. Een poku.

De dood van Wesje zet zelfs de mannen die op je auto letten in ruil voor een lekkers, aan tot een moment van zelfreflexie. Een heel kort moment, want vervolgens vragen ze weer om een soft, water, whatever. Ik heb gisteravond een half uurtje met zo een kerel staan praten, een hindoestaan. Heb een kleine fles water voor hem gekocht, hoewel ik niet met de auto was. Geld geef ik niet, alleen goederen, want mi ne pai fu mek man go smoko of snoifi. Daar had hij alle begrip voor. Hij is overdag wachter en s avonds slaapt hij bij zijn zus aan de keizerstraat. Hij draagt een reflecterend vest en verzamelt geld voor een portie bamie aan de waterkant. Op mijn suggestie geld te besparen door eten in de winkel te kopen en het zelf te koken, had hij niet echt een alternatief. Maar ja, ook dat is Suriname. Het is hier een grondrecht om op straat te eten, daar mag je niet aan komen. Wel had hij ook een geldbesparende tip voor mij: fietsen zoals die Hollanders dat doen, dat scheelt benzine. En gelijk heb je, man. Toen mijn broer later kwam parkeren, weer wegging en slechts 2 Srd gaf (meer muntgeld hadden wij niet), herinnerde ik hem aan die fles water. Ja, dat is een keihard argument waar je niet omheen kunt, dus 2 Srd dan maar.

Wie het niet over Wesje heeft gehad, maar wel over de wijsheden in het leven, overgoten met een sausje van Rastaprincipes, was Joseph uit Grenada. Ik ken Joseph nog van 11 jaar geleden. Hij loopt met een plastic zak rond, waaruit hij stukjes zelf bewerkt leer verkoopt. Destijds heb ik – op zijn aanraden uiteraard – een stukje van hem gekocht met het begrip “success” erop. Hij vond het bij mijn sterrenbeelden en mijn persoon passen. Ik ben het nooit vergeten, want ik kon toen best wat success gebruiken, aangezien ik in Suriname was om mijn papieren voor terugkeer naar Nederland te regelen. “Jij hebt het als persoon in je om alles te bereiken in je leven wat je wilt!” zei hij toen nog in t Engels. “Het enige wat jou kan tegenhouden of kapot kan maken is een vrouw”. Nou nou! Gisteren weer 2 stukjes met andere begrippen gekocht. Joseph heeft een verhaal achter elke letter in de woorden die hij verkoopt. Hij is bijna 60, praat prachtig Engels en is nog wijzer dan 11 jaar geleden. Wij blijven Joseph volgen.

Groetjes uit warm Suriname, waar iedereen deze week even naar zijn of haar eigen leven heeft gekeken en luidop heeft beseft dat de dood heel onverwacht kan komen. En zelfs de meest levenslustige en veelbelovende zonen van het land niet spaart. Vele goede voornemens zijn luidop uitgesproken. Volgende week is waarschijnlijk het gros van die voornemens weer vergeten. Maar bijzonder is het wel.

 

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Los het sommetje op Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Top