In je eigen huis kom je toch je land tegen

Koop een dyari (perceel) en bouw een huis

Het begint met het kopen van een perceel. The American Dream van elke Surinamer, bijna een obsessie voor wie het nog niet bezit. Een obsessie die na twee decennia van economische malaise binnen bereik lijkt van velen. Na het perceel volgt – soms na jaren van sparen – het ontwerpen en bouwen van het eigen huis.

Ontwerp en bouw kosten minstens een jaar van je leven, maar dan heb je ook wat. Tenminste: als je perceel ondertussen niet is bezet door landgenoten gedreven door dezelfde obsessie, je het perceel hebt opgehoogd, als de verkavelaar (projectontwikkelaar) zich aan de afspraken houdt, er ook echt elektriciteit en water worden geleverd, als het gebied niet onderloopt na elke plensbui, je bouwmaterialen niet allemaal zijn gejat tijdens de bouw, de aannemer daadwerkelijk iets van bouwen afweet en zijn werknemers op het werk verschijnen.

Heb je al die variabelen onder controle weten te houden zonder overspannen te raken, dan heb je iets om als Surinamer trots op te zijn. Je betaalt je de komende 10 of 15 jaar nog wel blauw aan rente en aflossingen, naast de verplichte gedeeltelijke financiering met eigen vermogen.

“Gratis “wonen

Voor degenen die het volhouden wacht het beste pensioen dat er bestaat: een afbetaalde en naar Nederlandse maatstaven ruime woning, waar je de rest van je leven voor weinig in kunt wonen. En later eventueel delen van kunt verhuren. Surinamers wonen dan ook de rest van hun leven in dezelfde woning. Verhuizen is niet nodig, want het grootste deel van de bevolking woont nu nog op maximaal een uur rijden van elkaar, files niet meegeteld.

Woonlasten heb je nauwelijks. Ze bestaan vooral uit gas, water en licht tegen zwaar gesubsidieerde tarieven. Wee de regering die een tariefsverhoging toestaat. Die wordt waarschijnlijk niet meer herkozen. En wie niet herkozen wordt, is vooral een dief van eigen portemonnee. Aldus de heersende logica van elke zittende regering. Daar is inderdaad geen speld tussen te krijgen.

Wie in Suriname een huis heeft gebouwd en afbetaald, lijkt bovendien een gerieflijk plekje te hebben gevonden, waar je even afstand kunt nemen van de vochtige hitte en de vermoeiende intriges die een kleine samenleving soms met zich meebrengt.

Des te ingrijpender is het wanneer de realiteit uiteindelijk toch dwars door de koele aircolucht, over tuinmuren, door tralies, langs honden en alarmsystemen binnendringt. Een realiteit die het gevolg is van een manier van leven en de keuzes die men samen (niet) maakt. De realiteit van het Suriname van nu.

In de volgende artikelen komen thema’s aan de orde die allemaal een raakvlak met het eigen huis hebben en waar men om die reden niet omheen kan. Ongeacht hoeveel geld men op de bank heeft of op welke politieke partij men heeft gestemd.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Los het sommetje op Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Top